Gå til hovedinnhold

Innlegg

Fremhevet

bakken som pustar tungt

bakken som 
pustar tungt 
under asfalt
og snø, vrir
seg i seige
tundrarier

verda søv 
du søv
barna
søv
det 
minste barnet
mellom 
oss, med 
ein arm på 
deg og ein på
meg - som har 
han allereie skjønt 
si tildelte rolle
vesle skatten 
berre slik
klarar 
han å 
sove
som ei 
sjøstjerne på 
mors og fars
tilsynelatande
trygge hav
botn 

Deler av diktet *61* i diktboka Urd av Ruth Lillegraven, på side 110. 


Jeg har også en 
bokblogg 
og en 
musikkblogg

De nyeste innleggene

som tigrar og isbjørnar

syster sorg

lik bølgeslag mot en vaklevoren molo

en slags forsikringspolicy

en hard, skarp kontur

ikke å være alene

med et minimum av bagasje

en dvergtromme i fjellene

Pulverulentus Siccus

Jeg er sult. Jeg er tørst.